برپایی و پیاده کردن داربست ها


توضیحات








داربستها را باید زیر نظر یک کارگر با صلاحیت برپا کرد.اگرچه سیستمهای داربست سازندگان مختلف متفاوت است, اما الزامات پایه ای معین در میان تمامی سیستمهای داربست مشترک است.


 داربستهای قابدار با ارتفاع بیش از 15 متر و داربستهای لوله ای و سیستمی با ارتفاع بیش از 10 مترباید توسط مهندس کارشناس طراحی شوند. ناظر باید دقت کند که داربست مطابق با این طرح ساخته شود.


 


برپایی داربست


 


1. پی و سطح تکیه گاه


داربستها را باید بر روی سطوحی برپا کرد که برای تحمل تمامی بارهای اعمال شده از طریق داربست از توانایی کافی برخوردار باشند.


- خاکهای دستی تکیه گاه داربست را باید کاملا متراکم و تسطیح کرد 


- گل و خاکهای نرم را باید باشن متراکم و سنگشکسته تعویض کرد. 


- خکریزهای نا پایدار یا مستعد فرسایش در زیر باران را باید محدود کرد. 


- چنانچه این کار ممکن نباشد, برای پرهیز از نشست یا گسیختگی خاکریز باید داربست را به اندازه ی کافی به دور از خاکریز بر پا کرد. 


- در صورت برپا کردن تخته ی تکیه گاه بروی زمین شیبدار در موارد ممکن باید با خاکبردار و نه خاکریزی کار تسطیح را انجام داد. 


- در برخی موارد استفاده از نیم قاب جهت تطابق با تغییر شیب ضرورت دارد.  


- در برخی موارد شمع زنی زیر کف و درست در زیر پایه های داربست نیز ضرورت دارد.در شرایط دیگر شاید برای پل زدن بر روی سازه ی تکیه گاهی کف به تیر تکیه گاه احتیاج باشد 


- در زیر پایه ی داربستهایی که بر روی خاک برپا می شوند به تخته تکیه گاه احتیاج است.


- در زیر پای داربست یا در زیر تخته ی تکیه گاه از اجر,یک قطعه الوار کوتاه یا تکه پاره ی مصالح استفاده نکنید.  


- در زمان برپایی داربستها بر روی زمین منجمد باید بسیار احتیاط کرد.خاکی که یخ ان ذوب می شود اغلب خیس بوده و در نتیجه مقدار قابل توجهی از ظرفیت باربری خود را ازدست می دهد.در زمان پوشاندن اطراف داربست با روکش ضد اب یا مواد دیگر و در نتیجه گرم شدن محیط محصور باید ذوب شدن خاک منجمد را در نظر داشت


  


چنانچه داربست در داخل ساختمان قرار می گیرد,پی انرا به صورت زیر اماده کنید. 


·          پاکسازی نخاله ها یا مصالح ساختمانی و قرار دادن تجهیزات به دور از محل داربست 


·          استفاده از تخته ی تکیه گاه یا شمع بندی زیر کفهای چوبی قدیمی


 


 در مورد داربستهای خارج از ساختمان, اماده سازی پی داربست شامل موارد زیر است: 


 


·          جایگزین کردن گل و خاک نرم با شن یا سنگ شکست


·          تسطیح و متراکم ساختن خاکریزهای سست 


·          تثبیت یا حفاظت خاکریزها 


·          .  ایجاد حفاظت در برابرفرسایش ناشی از باران یا ذوب یخ 


·          استفاده از تخته ی تکیه گاه


 


2. بازرسی  


 


اجزای داربست را باید پیش از استفاده از نقطه نظرهای زیر بازرسی کرد: 


   


 -    اسیب دیدگی اجزای سازه ای


 -    اسیب دیدگی قلابهای روی سکوی کار پیش ساخت


 -    شکاف,گره و پوسیدگی خشک در تخته الوارها 


 -    تورق در تخته الوارهای لایه ای 


 -    وجود تمامی اجزای لازم برای کار 


 -    سازگار بودن اجزا 


 


3. مکان 


یش از برپا کردن داربست,مکان ان را از نقطه نظرهای زیر کنترل کنید:


·          شرایط زمین 


·          سیمهای هوای


·          موانع 


·          تغییر تراز سطح


·          مکانها و روشهای مهار شدن به سازه


4. صفحات زیر ستون  


 در مواردی که داربست در محیط خارج  و بر روی زمین ناهموار یا در محیط داخل و بر روی سطح تراز هموار برپا می شود,باید از صفحات زیر ستون و جکهای قابل تنظیم استفاده کرد.


 


 صفخات زیر ستون باید در مرکز عرض تخته ی تکیه گاه قرار گرفته و پس از بر پایی اولین طبقه ی داربست به شکلی محکم میخ شوند. 


  


5. شاقول بودن


 پس از برپایی اولین طبقه ی داربست,شاقول بودن,همراستایی و تراز بودن ان را باید کنترل کرد.در صورت ضرورت باید با استفاده از جکهای پیچی تنظیمهای لازم را انجام داد.


با افزودن طبقات بیشتر به برج داربست,شاید به دلیل نشست یا اختلاف در جفت شدگی اجزای داربست,تنظیمهای اضافی ضرورت پیدا کند.


در صورت تراز بودن برج داربست,نصب مهارها باید اسان باشد,چنانچه مهارها به اسانی نصب نشوند, این نشانه ی غیر شاقول یا ناراستا بودن داربست است.


6. بالا بردن اجزای داربست  


در مواردی که ارتفاع خرپا از سه قاب بیشتر است,با استفاده از یک قرقره یا بازوی بالابر می توان اجزای داربست را در ضمن برپایی به اسانی بالا برد. 


گرچه مصالح را می توان با طناب و بدون این تجهیزات بالا کشید, اما قرقره و بازوی بالابر امکان بالا بردن اجزای داربست را از طریق کارگران روی زمین فراهم می سازند. 


 این روش ایمن تر بوده وخطر سقوط کارگران از روی داربست در زمان بالا کشیدن اجزای داربست با طناب برطرف می شود.  


 


 باری که با قرقره  بالا کشیده می شود معمولا نباید از 50 کیلوگرم بیشتر باشد مگر انکه پیشبینی های سازه ای ویژه ای به عمل امده باشد. 


 


 استفاده از لیفتراک و سایر وسایل مکانیکی بالابری اجزای داربست به ویژهدر کاربردهای بنایی متداولتر است.


  


7.حفاظت در برابر سقوط در زمان برپایی داربست


در ایالات اونتاریو در ژوئن سال 2000 الزامات اصلاحی حفاظت در برابر سقوط به اجرا گذاشته شد. بر اساس این الزامات جدید باید از کارکنان برپا کننده,استفاده کننده و پیاده کننده ی داربست به کمک نرده های محافظ,سیستمهای محدودسازی حرکت و سیستمهای سقوط گیر در برابر خطر سقوط حفاظت کرد.


برای حفاظت از کارگران روی سکوی کار در برابر سقوط,ایمنترین راه حل استفاده از نرده های محافظ است البته به شرط نصب درست 


پیاده کردن داربست 


در زمان برپایی داربست قطعات سکو یا تخته الوارهایی در هر تراز باقی گذاشته شود,پایین اوردن اجزای سکوی بالاتر و پوشاندن کامل سکوی در حال کار فعلی نسبتا اسان خواهد بود.اجزای اضافی سکو را می توان به سطح زمین پایین فرستاد. با استفاده از این روش کارگران اغلب بر روی سکوهای کاملا تخته پوشکار می کنند و این کار جداسازی مهارها و قابها را اسانتر می کند.  


اجزای پیاده شده ی داربست باید توسط قرقره و بازوی بالا بر یا وسایل مکانیکی دیگر به زمین انتفال یابد نه اینکه به زمین پرتاب شود زیرا این کار نه تنها موجب ضایع شدن و خراب شدن وسایل می گردد بلکه ممکن است منجر به اسیب رساندن به سایر کارگران روی زمین شود.


در مواقعی که داربست برای مدت طولانی برپا باشد پینها و دیگر اجزای داربست دچار زنگ زدگی می شود. زنگ زدگی اجزای داربست از جدا شدن اسان این اجزا جلوگیری میکندو همچنین جدا کردن این اجزا بسیار خطرناک است.  


 



 


 










از انجایی که کشیدن این اجزا سبب سقوط کارگر از ارتفاع می گردد در نتیجه باید کارگر به یراق کامل بدن و طناب نجات مجهز باشد.



 


 


 


 


 


 


 


 

داربست مدولار,داربست ایمن,داربست,پلکان موقت

ارسال شده در تاریخ : 1392/11/26
بازدید : 6125